2.
Czeeść.
Nie daję rady.
Nienawidzę swojego brata. Wiem, że kłótnie z nim i tak do niczego nie prowadzą, to i tak się z nim kłócę. Męczy mnie to już, stało się to tak melancholijne. Kiedyś naprawdę byliśmy zgranym rodzeństwem? A teraz? Kiedyś kłóciliśmy się mniej, pomgaliśmy sobie. A teraz kłócimy się, wrzucamy na siebie. Chociaż i tak on zawsze wygrywa, a potem ja z płaczem idę na górę, bo ranią mnie jego słowa.
Ale on sobie nie zdaje sprawy, że kogoś boli coś co on powie. Stał się taki nieczuły na krzywdę innych. Chce, żeby było najlepiej jemu, a nie osobom wokół niego. Dba o własny interes.. Kiedy czegoś nie potrafi zrobić, to przychodzi do mnie, żebym mu to zrobiła, a nie wytłumaczyła jak zrobić. Kiedy mu odmawiam i mówię, że mogę wytłumaczyć, to jest wrzask, że on tego nie potrafi, a ja tak i mam to zrobić.
Nie mam już siły..
W szkole dobrze. Nic ciekawego na razie się nie dzieje. Oprócz tego, że zrobili Halloween. Taak.. Nie takie Halloween na przebieranie se w kostiumy i chodzenie z dynią po cukierki. Tylko kto będzie ubrany na czarno lub biało nie będzie pytany na lekcji. Fajnie było. A teraz długi weekend, który i tak za bardzo mnie nie cieszy.
Mam ochotę płakać, płakać i płakać. Dość mam tego jak on mnie traktuje. Myśli, że jest lepszy ode mnie.. Nie umiem się przejmować, choć powinnam. Wciąż mam dość tego wszystkiego, jego, miasta, w którym mieszkam. Z tego co było ze mnie kiedyś nie ma prawie już nic. Większość dnia spędzam przed komputerem, bo nie mam jak inaczej go wykorzystać. Może dlatego, że kolażanki mają mnie w dupie? A jestem im potrzebna tylko do tego, że jak jednej z nich nie ma, żeby mieć z kim pogadać. Z chęcią kopnęła bym je w dupę, ale ja nienawidzę być sama. Nie mieć do kogo się odezwać, przeraża mnie to, że w szkole nikt mnie nie rozumie. Moje problemy w porównaniu z problemami innych ludzi to błahostki.. Ale ja nigdy nie miałam problemów poważniejszych, jak można tak powiedzieć, więc nie umiem sobie z nimi radzić, choć się staram.
Siedzę w domu i słucham muzyki, komputer odpalony, piszę tą notkę. Wczoraj oglądałam horror "Nieodebrane połączenie". Świetny! Polecam. Obejrzeć muszę jeszcze raz, gdyż oglądałam jakoś od połowy. Taki jakby psychiczny, ale i straszny. Uwielbiam psychiczne horrory - chociaż Pachnidło był na mnie za mocny. Nie rozumiem jak można chcieć z ludzi wydobywać zapach! Ktoś chory psychicznie musiał to pisać, a ktoś jeszcze bardziej kręcić.
Nie wiem po co tu znowu zrobilam bloga. Można było sobie zwiać, jak gdyby nigdy nic i nikt za mną by nie tęsknił.
Ale nie - wolę tu wrócić w całkiem innej postaci. Lubię się tu żalić.
Ogólnie wszystko jest dobrze, choć jeszcze boję sie, że znowu ktoś mnie zrani. Mam dość cierpienia przez chłopców..
Nie chcę już.
Nienawidzę jak ktoś oskarża kogoś, nie mając ku temu dowodów. Taki fakt odrazu biorę za bezpodstawny albo poprostu za zwykłą i powszechnie znaną zazdrość. Chociaż to drugie raczej odpada. Może to jakaś zemsta z powodu tego, że jest dobrze teraz? Chodzi mi oczywiście o sferę uczuciową, nie psychiczną, bo z nią to kiepsko trochę.
Nie daję rady.
Nienawidzę swojego brata. Wiem, że kłótnie z nim i tak do niczego nie prowadzą, to i tak się z nim kłócę. Męczy mnie to już, stało się to tak melancholijne. Kiedyś naprawdę byliśmy zgranym rodzeństwem? A teraz? Kiedyś kłóciliśmy się mniej, pomgaliśmy sobie. A teraz kłócimy się, wrzucamy na siebie. Chociaż i tak on zawsze wygrywa, a potem ja z płaczem idę na górę, bo ranią mnie jego słowa.
Ale on sobie nie zdaje sprawy, że kogoś boli coś co on powie. Stał się taki nieczuły na krzywdę innych. Chce, żeby było najlepiej jemu, a nie osobom wokół niego. Dba o własny interes.. Kiedy czegoś nie potrafi zrobić, to przychodzi do mnie, żebym mu to zrobiła, a nie wytłumaczyła jak zrobić. Kiedy mu odmawiam i mówię, że mogę wytłumaczyć, to jest wrzask, że on tego nie potrafi, a ja tak i mam to zrobić.
Nie mam już siły..
W szkole dobrze. Nic ciekawego na razie się nie dzieje. Oprócz tego, że zrobili Halloween. Taak.. Nie takie Halloween na przebieranie se w kostiumy i chodzenie z dynią po cukierki. Tylko kto będzie ubrany na czarno lub biało nie będzie pytany na lekcji. Fajnie było. A teraz długi weekend, który i tak za bardzo mnie nie cieszy.
Mam ochotę płakać, płakać i płakać. Dość mam tego jak on mnie traktuje. Myśli, że jest lepszy ode mnie.. Nie umiem się przejmować, choć powinnam. Wciąż mam dość tego wszystkiego, jego, miasta, w którym mieszkam. Z tego co było ze mnie kiedyś nie ma prawie już nic. Większość dnia spędzam przed komputerem, bo nie mam jak inaczej go wykorzystać. Może dlatego, że kolażanki mają mnie w dupie? A jestem im potrzebna tylko do tego, że jak jednej z nich nie ma, żeby mieć z kim pogadać. Z chęcią kopnęła bym je w dupę, ale ja nienawidzę być sama. Nie mieć do kogo się odezwać, przeraża mnie to, że w szkole nikt mnie nie rozumie. Moje problemy w porównaniu z problemami innych ludzi to błahostki.. Ale ja nigdy nie miałam problemów poważniejszych, jak można tak powiedzieć, więc nie umiem sobie z nimi radzić, choć się staram.
Siedzę w domu i słucham muzyki, komputer odpalony, piszę tą notkę. Wczoraj oglądałam horror "Nieodebrane połączenie". Świetny! Polecam. Obejrzeć muszę jeszcze raz, gdyż oglądałam jakoś od połowy. Taki jakby psychiczny, ale i straszny. Uwielbiam psychiczne horrory - chociaż Pachnidło był na mnie za mocny. Nie rozumiem jak można chcieć z ludzi wydobywać zapach! Ktoś chory psychicznie musiał to pisać, a ktoś jeszcze bardziej kręcić.
Nie wiem po co tu znowu zrobilam bloga. Można było sobie zwiać, jak gdyby nigdy nic i nikt za mną by nie tęsknił.
Ale nie - wolę tu wrócić w całkiem innej postaci. Lubię się tu żalić.
Ogólnie wszystko jest dobrze, choć jeszcze boję sie, że znowu ktoś mnie zrani. Mam dość cierpienia przez chłopców..
Nie chcę już.
Nienawidzę jak ktoś oskarża kogoś, nie mając ku temu dowodów. Taki fakt odrazu biorę za bezpodstawny albo poprostu za zwykłą i powszechnie znaną zazdrość. Chociaż to drugie raczej odpada. Może to jakaś zemsta z powodu tego, że jest dobrze teraz? Chodzi mi oczywiście o sferę uczuciową, nie psychiczną, bo z nią to kiepsko trochę.
Tagi:
2.
29.10.2011 o godz. 10:37
Nie pogniwasz się jak też tak zrobię? :3
Po za tym Pachnidło nie było psychiczne... było tylko wstrząsające. ;)
narazie jest okey ;d